Na een paar dagen spitten in eigen werk, nadenken hoe het ook al weer allemaal zat en vooral ook flink doortikken is mijn portfolio bijna gereed. Dat wil zeggen: alle journalistieke verhalen staan erin. De komende weken ga ik me nog buigen over mijn vakreflectieproduct.
De twaalf verhalen die ik in mijn portfolio heb opgenomen, geven denk ik een goed beeld van wat ik op dit moment als journalist in mijn mars heb. Diverse genres en onderwerpen komen aan bod. Daarbij is natuurlijk ruim plaats voor de verhalen waar ik mijns inziens het beste in ben en die ik mede daarom ook graag schrijf. Ik doel daarbij op reportages die niet noodzakelijk een forse nieuwsaanleiding hebben, maar waarbij ik (mede daardoor juist) mijn creativiteit als schrijver/journalist kwijt kan. Ook analyses schrijf ik graag. Ik denk dat ik er steeds beter in slaag om mensen in mijn redenering mee te voeren. Ik hoor ook regelmatig terug dat ze in de gemeentepolitiek zeer serieus worden genomen...
Netwerk
Natuurlijk zijn er ook nog zwakke(re) plekken. Van nature ben ik bijvoorbeeld meer een schrijver dan iemand die heel makkelijk een netwerk opbouwt. Toch heb ik juist daarin een goede leerschool gehad: als je een gemeente volgt, dan zal je wel moeten. Niettemin zijn er collega's die ik bewonder om de manier waarop ze zich in 'hun' dorp kenbaar maken. Nog meer het dorp in, (aan)bellen, mensen leren kennen: daar kan ik nog veel in leren.
En nog zoiets: ik mag ook best wat minder chaotisch worden. In een portfolio zie je mijn warrigheid (hoop ik althans) misschien niet terug, maar op een redactie is een beetje georganiseerd werken wel zo handig. Op de streekredactie moet er verschrikkelijk veel van tevoren bekend worden. Zo moeten we 's middags al over de krant van overmorgen gaan nadenken en een planning doorgeven aan de opmaak. Die agenda - moet ik bekennen - wil ik nog wel eens vergeten in te vullen. Ook het op tijd doorgeven van fotobestellingen is niet mijn sterkste kant. Ook hier geldt: de redactie is een goede leerschool. En hoe meer ervaring, hoe beter ik ook deze zwakke plekken onder controle begin te krijgen.
Vrijheid
Al ben ik de afgelopen drie jaar dus nauwelijks op school geweest, ik heb wel degelijk een hoop geleerd. Bij het ED heb ik de kans gekregen om mezelf als journalist te ontwikkelen. Het mooie van een redactie is dat je er de vrijheid hebt om zeer diverse verhalen te maken. Natuurlijk richt ik me een groot deel van de tijd op mijn gemeente Sint-Oedenrode. Maar of ik dan een analyse schrijf of een achtergrondreportage: dat bepaal ik grotendeels zelf. Juist omdat ik als beste ben ingevoerd in mijn gemeente, heb ik veel vrijheid om mijn onderwerpen te kiezen en mijn agenda te bepalen.
Daarnaast probeer ik ook buiten de gemeentegrenzen te kijken: ik denk dat mijn portfolio daar ook van getuigt. Verhalen gaan niet alleen over lokale kwesties, maar ook over trainingsstages in Portugal, over bustarieven in de regio en over de Top 2000. Zoals ik hierboven al schreef: ik denk dat deze twaalf artikelen een goed beeld geven van mijn werk. Nu maar hopen dat dat beeld goed genoeg is om nu dan toch dat felbegeerde papiertje te halen...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten