Strijd tegen de schaalvergroting

Een van de meest interessante processen die ik in drie jaar Sint-Oedenrode tegen ben gekomen, is de voortdurende strijd tegen schaalvergroting. In de kerkdorpen Olland, Boskant en Nijnsel is die het duidelijkst te merken. Vooral in Boskant staan veel voorzieningen onder druk: de kerk dreigt te sluiten, de supermarkt heeft het moeilijk en de peuterspeelzaal ging langs de rand van de afgrond.

Niet alleen de kleine kernen, maar ook de gemeente als geheel heeft met dit fenomeen te maken. Zo stuurt het Rijk op termijn aan op gemeenten van minstens 30.000 inwoners. Een aantal dat Sint-Oedenrode (18.000 zielen) niet haalt en de komende tientallen jaren ook niet gaat halen. Door die ontwikkeling zie je al de noodzaak ontstaan om meer met andere gemeenten te gaan samenwerken.

Fioretti

De meest in het oog springende schaalvergroting speelde de afgelopen jaren echter in het onderwijs. De enige Rooise middelbare school ging ter ziele. Het Fioretti College (vmbo) kampte al jaren met dalende leerlingencijfers, waardoor het bestuur van scholenkoepel OMO geen andere uitweg meer zag dan sluiting.

De sluiting van het Fioretti College is een van de onderwerpen waar ik het meeste over heb geschreven. Toen ik de gemeente net begon te volgen, probeerde het Fioretti-bestuur een samenwerking met het Elde College in Schijndel tot stand te brengen. Dat bleek uiteindelijk al de laatste strohalm. Vlak nadat de samenwerking afketste, werd in de zomer van 2009 de sluiting bekend. De school bleef nog twee jaar open. In het laatste half jaar heb ik een achtdelige serie gemaakt over de school. Daarin kwamen de geschiedenis, de laatste maanden en de toekomst van de leerlingen en docent bij de hoofdvestiging in Veghel aan bod.

Sluiting

Uit die berg artikelen wil ik graag het nieuwsverhaal opnemen dat in de krant stond toen de sluiting net bekend werd. Ik denk dat dat verhaal laat zien dat ik in staat ben om met de druk van een deadline om te gaan en snel te handelen.

Dat vergt enige uitleg over hoe het verhaal tot stand kwam. Het persbericht over de sluiting werd pas op vrijdagavond verzonden, net op het moment dat ik een hardloopwedstrijd liep in Apeldoorn. Toen ik na een 800 meter in 1.58,51 mijn telefoon checkte, bleek dat de wethouder had ingesproken dat de school dicht ging en dat ze daar graag op wilde reageren. Omdat ik na de wedstrijd een weekendje bij mijn tante en oom zou blijven logeren, heb ik daar in allerijl nog een verhaal geschreven.

Omdat ik inmiddels al was ingevoerd in de problematiek, kon ik toch al wat van de achterliggende problemen in het artikel opnemen. Verder had dit artikel zonder mijn netwerk waarschijnlijk niet voor het weekend de krant gehaald. De achterwacht had het persbericht van de school nog niet gezien. Als de wethouder mij niet gebeld had, was dit verhaal waarschijnlijk blijven liggen. Uiteraard was het in dit geval veel te kortdag om bijvoorbeeld docenten en leerlingen te laten reageren. Zo'n verhaal volgde daarom direct na het weekeinde nog. Al met al denk ik dat dit verhaal aantoont dat ik in staat ben om snel en met verstand van zaken nieuws te brengen, ook als ik daar niet direct op gerekend had...